اقلیت تاریخ ساز

عکس

شب دوم تحصن در سرک عمومی علمدار

نوشته جمیل آزاد

­قبل از اینکه به این مساله مستقیماً بپردازیم لازم است عوامل بوجود آورنده این بحران ها را توضیح دهیم. رقابت های جهانی و منطقه ای بر سر منافع ملی از جمله مسایلی است که کشورها را دچار تضاد های داخلی و خارجی نموده و همیشه مشکل ساز بوده است. در این میان رویا رویی کشورهای منطقه اعم از قدرت های کوچک و بزرگ با غرب، همواره این کشورها با همدیگر دچار نزاع بوده که منشاء همه ی این نزاع ها در حقیقت همان منفعت طلبی آنهاست. بحران های داخلی کشورهای چون ایران، پاکستان و افغانستان و… ممکن است عوامل زیادی داشته باشند اما مخصوصاً پاکستان که امروزه تبدیل به لانه ای تروریست ها شده است در حقیقت نتیجۀ همان سیاست های تروریست پروری خودش است که از این طریق سالها به منافع خودش در دو قسمت مرز(دیورند و کشمیر) دست یافته اند. واضح است که پرورش تروریست ها و عملیات استشهادی و امثال آن نیازمند بودجه زیادی است که پاکستان به تنهایی قادر به ارائه ای این بودجه به دلیل ضعف اقتصادی که سالیانه از امریکا کمک دریافت مینماید نبوده و مجبور است همکار اقتصادی برای تامین این بودجه داشته باشد. طوریکه در فوق ذکر گردید که هیچ کشور بدون در نظر داشت منافع ملی خود دست به اقدامی نخواهد زد، از این رو کشور عربستان برای هدف مشخص خود این کمک ها را به عهده گرفت. در حقیقت این کمکها برای برآوردن سیاست «دکترین ام القری اسلام» (راهبری کشورهای اسلام بر اساس یک فقه اسلامی مشخص)، و این دکترین در حقیقت سیاستی فی مابین ایران و عربستان که هر یک تلاش دارند کشور های اسلامی را بر اساس فقه شیعی و حنفی و به رهبری خودش بسوی اهداف مشخص خودشان سوق دهند. نظريه ي ام‌القری  برای نخستین بارتوسط عبدالرحمن کواکبی درمورد شهرمکه که مرکزدینی جهان اسلام است به‌ كاربرده شد. وی برای حل معضلات جهان اسلام، کنفرانس سران واندیشمندان دینی، عالمان وروشنفکران جهان اسلام را درشهرمکه به عنوان ام‌القرای اسلام پیشنهاد داد. از سوی دیگر در اواخر 1360 همین نظریه از سوی جواد لاریجانی در ایران مطرح شد، که عملا دو کشور عربستان سعودی و ایران را در تضاد هم قرارداد. این سیاست در کشورهای گوناگون از سوی دو کشورنامبرده در منطقه دنبال شد؛ اما در کشور پاکستان به دلیل پشتیبانی خود حکومت این مسأله خیلی رشد و در دراز مدت به جنگهای خانگی میان شیعه وسنی منجر شد. گاهی تند و گاهی به دلیل دخالت دولت پاکستان این مسأله کم رنگ میشد، اما این اواخر چون گروه های افراط گرا به حدی قوی شدند که حتی از کنترول دولت پاکستان خارج شد و این مسأله به دلیل اینکه هزاره ها را نماینده و تابع دولت ایران میدانستند مورد حمله تروریستی قرار داده و اعم از کودک، پیرو جوان دست به قتل عام زدند. اولین حمله بالای هزاره ها در سال 1999 بود که برای اولین بار «سردار نثار» یکی از سردمداران این قوم مورد حمله قرار گرفت، و از آن به بعد این حملات شدت یافت. چندین تظاهرات بین المللی و داخلی با اعلام تنهاحزب هزارهای پاکستان( حزب دموکراتیک هزاره ها ) صورت گرفت اما بی نتیجه بود. بتاریخ 10 جنوری 2012 بزرگترین حمله بالای این مردم در علمدار رود صورت گرفت که 118 تن در این حمله کشته شدند و بیش از 200 تن زخمی. این حمله بالای این مردم بی نهایت سنگین تمام شد و احساسات این قوم را بیش از حد جریحه دار ساخت تا حدی که 3 شبانه روز در زمستان سرد روی خیابان ها  زن و مرد، پیر و جوان، کودک و بزرگ دست به تحصن و تظاهرات صلح آمیز در داخل و خارج کشور زدند. خواست اساسی این قوم نابودی تروریستها و بر کناری حکومت رئیسانی بود که تا برآوردن خواست های شان از دفن جنازه های شهدایشان انکار نمودند. دولت آخرین تلاش خود برای فریب این قوم نمود تا اجساد شهدا را دفن نمایند، اما با تحمل همه ی این مسایل هزاره ها از این امر سر باز زده و حکومت را مجبور به  موافقت به خواست های شان نمودند. تظاهرات صلح آمیز آنچنانی در پاکستان تاهنوز بی سابقه بود، از همین رو همه ی مردم پاکستان با مشاهده چنین امر اعم از مسلمان، هندو، سکها، مسیحی…. به پشتوانی این مردم بر خواسته و از اسلام آباد تا کراچی، لاهور، پشاور و دیگر شهرهای بزرگ و کوچک با این مردم هم صدا شدند. دولت مجبور به پذیرفتن خواست های آنان شد، در غیر آن به زود ترین فرصت این تظاهرات به دلیل گستردگی تبدیل به انقلابی می شد که امکان سقوط  دولت حزب مردم پاکستان (پاکستان پیپلز پارتی) بخوبی قابل پیش بینی بود. کابینه حکومت بلوچستان متشکل از 63 نفر که در رأس آن رئیسانی قرار داشت و در این زمان در لندن به سر میبرد قبل از برگشتن اش منحل و حکومت به والی واگذاز گردید تا شهر را توسط نیروهای مرزی (FC) اداره نماید. چنین تغییر، بجز اردو که همیشه با کودتا حکومت قبلی را منحل میکرد، در سطح پاکستان توسط مردم بی سابقه بود؛ و برای اولین بار توسط این قوم به وقوع پیوست. این امر برای شهروندان پاکستانی نه تنها بزرگترین درس، بلکه تعیین یک خط سیری بود که همه را حیرت زده کرد.

Jamil Azad is a Kateb University graduate who contributes to http://www.vohy.wordpress.com and he tweets @azad10

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s